In februari hebben Kalynda en ik de Mexicaanse horrorfilm Mutante afgerond, met in de hoofdrol de beeldschone Rachael V. Helaas moeten we de bloedstollende beelden waarin Rachael mutant na mutant om zeep helpt missen, daar we gevraagd werden om alleen het einde, de laatste 30 seconden, te realiseren.
Lees verder
Vandaag heb ik mijn debuut op de publieke omroep beleeft terwijl ik een nieuwe bril uitzocht in Delft. Tijdens een uitzending van Vrw zkt knst is mijn volledige leader getoond tijdens een item over het AFFF! :D
Lees verder
Het Amsterdam Fantastic Film Festival heeft een wedstrijd georganiseerd ter promotie van het festival. Men werd gevraagd een leader te maken van maximaal 30 seconden die de essentie van het festival raakt. Uit deze inzendingen kiest een jury de vijf beste, waarna het publiek bepaald wie de hoofdprijs, de Time Capsule Award, mee naar huis mag nemen.
Mijn inzending kwam online te staan op de dag dat de wedstrijd werd aangekondigd (hoe dat mogelijk is, kun je hier lezen) en ik begon, naarmate de deadline dichterbij kwam, lichtelijk te vrezen voor gebrek aan concurrentie. Enkele dagen voor de deadline bleek gelukkig dat er wel degelijk mensen aan de slag waren gegaan en druppelden de inzendingen binnen.
Op het moment dat ik dit blog schrijf zijn er in totaal 22 leaders ingezonden. Van deze inzendingen ben ik er van drie echt onder de indruk. Mooie staaltjes filmwerk, aandacht voor detail en nuja, kijk zelf maar!
Als je op het internet zoekt op zwangerschapsfilm of zwangerschapsvideo kom je terecht bij honderden wetenschappelijke, plastische video’ s van zwangerschappen en bevallingen. Enige overeenkomst met zwangerschapfotografie, het mooi en stijlvol vastleggen van een moment van de zwangerschap, is ver te zoeken.
Lees verder
Eén van mijn lopende projecten is Colours, een re-make van een animatie die ik 2007 heb gemaakt. Ik had net mijn eerste lesjes Adobe Flash achter de rug en kreeg de opdracht om een Flashanimatie te maken van ongeveer 1 minuut. Mijn vader kreeg toendertijd een nieuwe auto en de door het gezin zo geliefde rode bak moest de deur uit. Daaruit voort vloeiend kwam, als een soort eerbetoon voor alle lange jaren trouwe dienst, de volgende animatie:
Deze animatie heb ik nooit van geluid voorzien. Het was geen verplicht onderdeel van de opdracht en ik had al erg veel tijd gestoken in het maken van het beeld. In de jaren erna kreeg ik geregeld opmerkingen over de afwezigheid van het geluid, maar mijn besluit om een remake te maken hebben we aan de vierjarige Puk te danken.